666. Hoe je nog steeds draagt wat nooit van jou was

Waarom voel jij je zo vaak verantwoordelijk voor het geluk, de rust of de pijn van een ander? Waarom blijf jij geven, dragen, oplossen en zorgen, ook als het je uitput?

In deze podcastaflevering duik ik diep in een oud en pijnlijk patroon: hoe je als kind bent gaan dragen wat nooit van jou was, en hoe je dat als volwassene nog steeds doet. Denk aan parentificatie, verstrikte loyaliteit, emotionele verantwoordelijkheid, schuldgevoel, schaamte, people pleasing en relaties waarin jij steeds te veel draagt.

Ik laat je zien hoe een kind al vroeg kan leren om emotioneel voor een ouder te zorgen, om te fixen wat kapot is, om spanning op te vangen en verantwoordelijkheid te nemen voor iets wat veel te groot was. En precies dat patroon werkt later door in je liefdesrelaties, op je werk, in hulpverlening, in grenzen stellen en in de manier waarop je met jezelf omgaat.

Deze aflevering gaat over trauma, innerlijk kind, emotionele gebondenheid, parentificatie en de bevrijding uit oude overlevingspatronen.
Herken jij jezelf in altijd sterk moeten zijn, altijd zorgen, moeilijk loslaten, je snel schuldig voelen of het idee hebben dat jij degene bent die het moet oplossen? Dan is deze podcast voor jou.

Een confronterende en bevrijdende aflevering over:

* parentificatie en oude kindrollen
* verstrikte loyaliteit en traumarespons
* relaties waarin jij te veel draagt
* schuldgevoel, schaamte en verantwoordelijkheid
* grenzen stellen zonder hard te worden
* loskomen van wat nooit van jou was

Luister deze aflevering en stel jezelf één eerlijke vraag:
Wat draag ik vandaag nog steeds dat eigenlijk nooit van mij is geweest?